Geschreven in mijn dagboek
“ Op weg naar een Aardsparadijs”
naar aanleiding van het dagboek van Anne Frank die heden 12 juni 2009
80 jaar zou zijn geworden.



Lieve Anne,
Vandaag zou je precies 80jaar!! zijn geworden.
Wat gaat de tijd snel, vooral als je terug kijkt in de tijd.
Waarschijnlijk was je nu een wijze berustende oude vrouw geweest met een heleboel kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Oh, als je zou weten hoe beroemd je geworden bent, dan zou je het NIET geloven. Bijna de hele wereld weet wie je bent en wat er met je is gebeurd. En met je zus Margot natuurlijk en je familie en de andere Joden. Maar wij hebben jouw dagboek gevonden en dat is in miljoenen oplages verkocht. Dat zijn er nog véél meer dan jij had durven dromen, want je wilde schrijfster worden. Nou dat is je gelukt!
Weet je dat er nóg mensen in leven zijn die jou hebben gekend en alles over jou weten te vertellen??
Eigenlijk was je best een ondeugend meisje en af en toe lastig, hoorde ik van hen.
Maar je was vooral vrolijk en erg gevoelig en intelligent anders kon je niet zo mooi en ontroerend schrijven in je dagboek en nog wel op een leeftijd van 12 tot 15 jaar.

Jij schreef nog met een inktpen, eigenlijk is dat veel mooier en echter.
Het zijn de sporen van je gedachten en gevoelens die je in de vorm van woorden door je vingers hebt laten vloeien en voor eeuwig op papier zijn achtergelaten.
Letters geschreven met jouw handschrift die karakteristiek zijn voor jouw identiteit.

Op schrijf gebied en communicatie is er héél veel veranderd, sinds jij er niet meer bent.
Bijna niemand schrijft nog met de pen, want iedereen heeft nu een computer. Als ik je vertel dat met één druk op de knop “ SENT” de HELE WERELD dit kan lezen zou je het niet geloven.

Ik ben ook begonnen met schrijven met de hand, maar mijn gedachten gingen zó snel dat ik het met mijn vingers niet kon bijbenen. Na een half uur kreeg ik kramp in de vingers van de inspanning.
Ik ben nu wel blij dat ik kan schrijven op de computer.

Anne, ik vind het heel, hééél erg wat er met jou gebeurd is.
Hoe is het mogelijk dat mensen elkaar zoiets aandoen, en dan alleen maar omdat je toevallig uit een Joods gezin kwam.
Eigenlijk en ik vind het moeilijk om het te zeggen, mag je nog blij zijn dat je door een ziekte bent doodgegaan. Natuurlijk het moet verschrikkelijk voor je geweest zijn, de honger die je geleden hebt en wat je allemaal hebt moeten zien aan ellende. Wát hebben ze je laten lijden.

Maar stel je voor dat je wist dat je naar de gaskamers werd gebracht of voor een vuurpeloton geplaatst.
Stel je de doodsangst voor in die laatste uren, wanneer je weet wat er gaat gebeuren.
Nu is je kaarsje langzaam uitgegaan, je was lichamelijk al zo tenger en zwak . Hopelijk heb je je laatste uren van pijn en immens verdriet niet meer bewust beleefd. Maar erg, heel erg blijft het.

Als je nu zou denken dat de mensen er iets van geleerd hebben, moet ik je helaas teleurstellen. Er is weinig veranderd met de mensen in het algemeen, ze doen nog steeds heel erge en gemene dingen.
Gemene dingen met onschuldige en weerloze medemensen en ook met onschuldige weerloze dieren.

Nog steeds worden mensen omgebracht omdat ze anders zijn dan wat normaal heet, of als vijand worden gezien.
Tijdens de tweede wereldoorlog waren het de Joden die slachtoffer werden gemaakt.
In de middeleeuwen waren het onschuldige vrouwen die tot heks werden verklaard en levend werden verbrand.
In de slaventijd waren het de zwarte mensen waar je mee kon doen wat je wilde en ze voor je laten werken alsof het machines waren.
De laatste tien jaren zijn in Afrika miljoenen mensen vermoord eenvoudig omdat ze van een andere stam waren.
In Europa zijn nog maar een paar jaar geleden in Bosnië tienduizenden mannen in koelen bloede vermoord.
Vandaag zijn er nog tal van landen waar je wordt opgehangen omdat je toevallig homoseksueel bent.

Het geweld is sinds jouw dood onverminderd voortgegaan.
De wapens zijn nog verschrikkelijker geworden.
Weet je dat het Joodse volk na de oorlog een eigen land heeft toegewezen gekregen? Het heet Israël. Dat is niet helemaal eerlijk gegaan dat land toewijzen en daarom is er nog steeds oorlog daar. Israël is een supermacht geworden want het is door de westerse landen goed geholpen. Nu doen ze zelf met die macht heel nare dingen en onderdrukken de Palestijnen.
Het is weer David tegen Goliath.
David dat zijn de Palestijnen en Goliath is Israël.
Heel veel weerloze en onschuldige Palestijnse burgers zijn gedood en ook Israëlische.
En nu heb ik het alleen nog maar over onschuldige weerloze mensen. Dit is wat MENSEN elkaar aandoen.
Vaak kiezen mensen ervoor om oorlog te maken.

Maar er is nog een groot onrecht gaande wat heel veel overeenkomt met wat ze jullie aandeden, omdat jullie onschuldige Joden waren.
Als sinds mensen heugenis tot op de dag van vandaag gaan mensen met dieren om, net zo schandalig als met jullie in de tweede wereldoorlog.
Ook die worden afgevoerd naar vernietigingskampen. Het vervoer is erbarmelijk en tenhemelschreiend. En de aantallen worden elke dag massaler.
En bijna iedereen kijkt de andere kant op, wil het niet zien, of vindt het zelfs gewoon.
Het is niet te geloven, zoveel leed zoveel onrecht.

Jij droomde van een betere wereld zonder oorlog, zonder moord en doodslag.
Dat wens ik ook, maar dan wel alsjeblieft voor ALLES wat leeft.

Oh, Anne wat ben ik blij dat ik jou heb om naar te schrijven.

0 Reacties